Geçemem senden

Belki bir gün göç ederim bu diyardan
Göğe bakıp bir selam gönderirim sana o zaman
Ağlarım belki kahrederim ya da kaderime
Kilitlerim kapılarımı hapsederim yalnızlığımı duvarlara

Kopamam geçmişimden geçerim desem de boş
Sabahı sabah ederken yüreğim mayhoş
Soğuktur duvarlarım yalnız ve sarhoş
Geçsem de kendimden geçemem senden

25.10.07 16.00 (İSTANBUL)

Onlar Şehit Ben Değilim

Yüreğimde bir acıydı hissettiğim
Ağıtlar, haykırışlar çalındı kulağıma
Anladım ki şehit cenazesiymiş
Hem de bir tek değil tam on beş tane


Yalvarmıştım yaradana ne yapalım yokmuş alınyazımda
Ağladıysam da boşa, etmedi fayda
Rahatım yerinde aslında
Ama açık olan bir şey var;
Onlar şehit, ben değilim


Buruk bir sevinçti içimdeki
Onlar için en şanlı en güzel ölümdü bu
Her biri ayrı bir elmas ayrı bir pırlanta
Gönül isterdi ki olmasın böyle acı veda


Vademle öldüm geçen sonbahar
Çok olmadı terk -i diyar edeli oraları
Yerim iyi çok şükür
Ama açık olan bir şey var;
Onlar şehit, ben değilim


09.10.07 19.46
(ONBEŞ ŞEHİT)

Yasak mı sevda

Kelimeler tutsak zamana
Zamansa sakin, soluklanmakta
Yasak mı sevda yasaklanana
Belli ki çıkmaz sokaklar
Başım belada


Yorulmuş dakikalar
Güneşin rengiyse solgun
Eldekiyse bir tutam boşluk
Derin bir sükut ve hüzün çöken yüreğime
Anladım ki en zoruymuş yürek acısı



08.10.07 22.37
(Kadir gecesi)