Sanma ki Bakidir Cefa
Gitti ömürden bir yıl daha
Geçti bir güz daha
Savurdu gitti bizleri sağa sola
Dert eyledi dertliye gönülde aşk ve seda...
Varlığını samyeli ile fısıldar kulağına
Kılıçtan keskindir köprü eninde sonunda
Bekler her daim pusuda
Bir çift kelamdır uzanan güneş ve aya...
Kaderde imiş yas tutmak
Ağlamakmış hep boşa
Sanma ki bakidir cefa
Ne kaldı şurada kavuşmaya yaradana…
30.08.07 21.27
